Newsletter

Jeżeli chcesz odwołać subskrypcję kliknij tutaj

Twój Ogrodnik

Katarzyna Pruchniewicz

Rudbekia i jeżówka – kwiaty amerykańskiej prerii

Rudbekia i jeżówka mimo, że należą do różnych rodzajów roślin, są ze sobą spokrewnione. Oba rodzaje należą do rodziny astrowatych. Łączy je taka sama budowa kwiatostanu w postaci – koszyczka.

Obie rośliny pochodzą z Ameryki Północnej. Rodzaj rudbekia obejmuje około 15 gatunków. W Polsce w środowisku naturalnym występują tylko dwa gatunki rudbekia naga (Rudbeckia laciniata) i rudbekia owłosiona (R. hirta). Są to tzw.  agriofity, czyli rośliny obcego pochodzenia, które zdołały się zadomowić w naturalnym, obcym siedlisku. Obecnie  w Polsce uprawianych jest kilka gatunków rudbekii: najpopularniejsza, tworząca gęste kępy –  rudbekia błyskotliwa (R.  fulgida), lśniąca (R. nitida), tworząca mniej okazałe kępy, rudbekia  okazała (R. speciosa) oraz jednoroczna – rudbekia owłosiona (R. hirta).

Sklep Na Ogrodowej

Nazwę – rudbekia nadał roślinie Karol Linneusz – sławny, szwedzki przyrodnik, który chciał w ten sposób uhonorować jednego ze swoich zdolniejszych uczniów – Olafa Rudbecka.   Rodzaj jeżówka jest mniej liczny, gdyż liczy 9 gatunków. W Polsce uprawiane są trzy gatunki: jeżówka blada (Echinacea pallida) o wąskich zwisających płatkach kwiatów języczkowych, najpopularniejsza – jeżówka purpurowa (E. purpurea) i jeżówka wąskolistna (E.  angustifolia), blisko spokrewniona z jeżówką purpurową, ale o węższych liściach.  Nazwa jeżówka – Echinacea pochodzi od greckiego słowa „echinos” co oznacza – jeż, i właśnie środek kwiatostanu  jeżówki przypomina to zwierzątko.

Rudbekie to rośliny jednoroczne, dwuletnie lub byliny, rosnące z powodzeniem kilkanaście lat na jednym stanowisku. Jeżówki natomiast to krótkowieczne  byliny rozwijające się z sukcesem przez 3-4 sezony. Pokrojowo  można między nimi zauważyć wiele podobieństw. Są to rośliny tworzące kępy o wzniesionych, sztywnych  pędach. W zależności od gatunku rudbekie osiągają wysokość od kilkudziesięciu cm do 2 m, jeżówki natomiast dorastają do 150 cm . Mimo pokaźnych rozmiarów nie mają tendencji do pokładania się i nie wymagają stosowania podpór. Liście mają  pojedyncze, jajowato lancetowate,  naprzemianległe, zazwyczaj ciemnozielone. Niektóre gatunki mają łodygi i liście  owłosione. Kwiatostanem jest koszyczek składający się z dużych, brzeżnych  kwiatów języczkowych w jaskrawych kolorach. W środku  znajdują się małe kwiaty rurkowe. Kolory kwiatostanów rudbekii i jeżówki są zróżnicowane. 

 

Rudbekia

Jeżówka

Kolory kwiatów języczkowych

żółty (najpopularniejszy), żółto-czerwony. żółto-brązowy, rdzawy

biały, kremowy, żółty, pomarańczowy, różowy, czerwony, purpurowy

Kolory kwiatów rurkowych

zielony, rdzawy, purpurowy, brązowy, czarny

zielony, rdzawy, żółty, pomarańczowy, czerwony, purpurowy

Zarówno rudbekie jak i jeżówki są kwiatami pełni lata i kwitną aż do pierwszych, jesiennych przymrozków. Pierwsze, w lipcu zakwitają rudbekie, w sierpniu dołączają jeżówki. Rudbekie i jeżówki preferują stanowiska słoneczne i ciepłe. Mniej słoneczne stanowiska lepiej tolerują  jeżówki. Nie mają wygórowanych wymagań w stosunku do gleby. Najlepiej rozwijają się na glebie wilgotnej i żyznej. Podczas okresowych, letnich  susz o wiele słabiej kwitną, należy je wtedy obficie podlewać. Większe wymagania pokarmowe mają jeżówki. Przed sadzeniem korzystnie jest zmieszać glebę z kompostem. Wiosną i wczesnym latem rośliny należy kilkakrotnie zasilić nawozem do roślin kwitnących. Zarówno rudbekie jak i jeżówki charakteryzują się długim kwitnieniem. Systematyczne usuwanie przekwitłych kwiatostanów mobilizuje rośliny do zawiązywania nowych pąków, dzięki czemu kwitnienie się wydłuża. Rudbekie są w pełni mrozoodporne, natomiast jeżówki należy jesienią osłonić liśćmi lub gałązkami.

Na rabacie i w wazonie
Rudbekie, a w szczególności  jeżówki to coraz popularniejsze ogrodowe rośliny ozdobne. Nadają się na rabaty bylinowe oraz jako kwiat cięty. Rośliny należy ścinać w pełni rozkwitu, w przeciwnym wypadku po ścięciu szybciej zwiędną. Można je sadzić w grupach lub pojedynczo. Dobrze prezentują się w zestawieniu z floksami, astrami, nawłociami czy rozchodnikiem okazałym.

Jeżówka purpurowa doceniona przez  Indian jak i współczesnych medyków
Indianie Ameryki Północnej szeroko wykorzystywali jeżówkę purpurową w leczeniu różnych dolegliwości. Komanczowie stosowali jeżówkę przeciwko bólowi zębów i gardła. Natomiast Indianie ze szczepu Sioux stosowali jeżówkę przeciwko wściekliźnie oraz w wszelkich stanach  zapalnych. Współczesna medycyna także szeroko wykorzystuje jeżówkę purpurową. Jeżówkę stosuje się w stanach zapalnych, przeziębieniach, alergiach skórnych, astmie, oparzeniach. Niemcy prowadzą najbardziej zaawansowane badania nad leczniczymi właściwościami jeżówki. W medycynie wykorzystywane są kwiaty oraz korzenie z dojrzałych 4-letnich roślin.


Dodatkowe informacje o roślinach ozdobnych znajdziesz na www.colour-your-life.pl

przeczytaj także

Wśród jakich bylin jeżówka wygląda najpiękniej?

więcej...

Przełom lata i jesieni to dobry okres na przemodelowanie ogrodu bylinowego.

więcej...

W naszym katalogu znajdziecie Państwo około półtora tysiąca odmian i gatunków roślin ozdobnych i użytkowych

więcej...

Zakładamy rabatę z kwiatami, które pięknie ozdobią nasze domy

więcej...

Zawilce japońskie zakwitają na zakończenie lata

więcej...

komentarze

Brak komentarzy do tego artykułu.

dodaj komentarz

Aby dodać komentarz zaloguj się lub jeśli nie posiadasz hasła zarejestruj się.

katalog roślin »

Świerk kłujący 'Glauca Globosa'
Picea pungens
więcej...

wydarzenia »

W grudniu odwiedzamy świąteczne targi i jarmarki i oglądamy szopki bożonarodzeniowe więcej...

zwiedzanie ogrodów »

Naturalny ogród atrakcyjny przez cały rok, wielobarwny, różnorodny, doskonały  więcej...

konkurs

Laureaci Jesiennego Cebulkowego Konkursu NaOgrodowej - już są znani więcej...

© 2014 copyright NaOgrodowej.pl | Tworzenie stron www: AR Jankowski.media.pl